Donderdagochtend 30 juli rond 10h30. We spreken af met Bryan Heynen in het Genkse themacafé. De bescheiden maar toch sympathieke jonge knaap is stipt op tijd. Wij hadden een leuke babbel met de intelligente middenvelder van KRC Genk.
Waar en wanneer is het allemaal begonnen voor jou Bryan?
‘Mijn eerste voetbalstapjes zette ik bij K. Opitter FC toen ik een jaar of vijf was. Mijn papa was toen trainer van mij. Voetbal was een sport die ik absoluut wou doen. In het begin speelde ik samen met jongens die twee jaar ouder waren omdat er voor mijn leeftijd geen ploeg was bij Opitter.’
Al heel snel volgde de overstap naar KRC Genk?
‘Dat klopt inderdaad. Op mijn zesde ben ik naar KRC Genk vertrokken. Ik had meegedaan aan een zomerkamp bij KRC Genk. Dat ging blijkbaar vrij goed want op het einde van het kamp riepen de mensen van KRC Genk mijn ouders erbij. Enkele weken later ben ik dan begonnen bij de U7 met Frank Buelens als trainer. In die tijd bracht mijn vader me afwisselend met mijn grootvader steeds naar de trainingen. Gelukkig woon ik maar op 20 minuten van de club, dus op zich viel dat wel goed mee.’
Je bent momenteel een centrale middenvelder, maar in het begin van je carrière als voetballer stond je soms zelfs in doel?
‘In mijn beginperiode bij de U7 en de U8 stond ik meestal vanachter. Er waren geen vaste keepers, en ik had er eigenlijk geen probleem mee om eens enkele wedstrijden te keepen. Vanaf de U9 schoven de trainers mij door naar het middenveld. Dat is toch de plaats die me het beste ligt.’
Bij de U11 kende je sportief een mooi seizoen, extra-sportief kende je een vrij zware tegenvaller?
‘Klopt. Aan het eind van het seizoen speelden we twee indoor-tornooien. Eentje in Middelkerke waar we in de halve finale verloren van Lyon, en eentje in Rotterdam. Dat waren wel leuke momenten als voetballer. Op persoonlijk vlak was er voor mij in dat seizoen een zware tegenvaller. Mijn grootvader die me steeds naar de training bracht, stierf tijdens het seizoen. Hij was mijn grootste supporter. Het was dan ook een hele klap. Het motiveerde me om extra mijn best te doen om mijn én zijn droom te kunnen realiseren: profvoetballer worden.’
Bij de U12 en U13 speelde je met je ploeg telkens in de bovenste regionen van het klassement met goed voetbal.
‘In die periode speelde ik meestal speelde ik op positie 10. Het is pas vanaf de U15 en U16 dat ik vaker op positie 6 en 8 speelde. De trainers zeiden me dat ik beter tot mijn recht kom als ik het spel voor me heb.’
Wat zegt jou de datum 13 april 2013?
‘De kampioenswedstrijd van de U16 in Charleroi? Een geweldige dag. We speelden een topseizoen! We kenden een periode met meer dan 23 winstmatchen op rij. Drie speeldagen voor het einde speelden we kampioen. Onze groepsgeest was enorm goed. We hingen als groep heel goed aan elkaar, vandaar ook dat we uiteindelijk kampioen zijn geworden. Veel goals heb ik als voetballer eigenlijk nooit gemaakt. In dat seizoen maakte ik 10 doelpunten waaronder enkele strafschoppen. Mijn kwaliteiten lagen vooral in het verdelen van het spel en rust brengen in de ploeg.’
Technisch Directeur Dimitri De Condé was je trainer bij de U17. Welke invloed had hij op jou?
‘Mijn beste seizoen heb ik volgens mij bij de U17 gespeeld. Hij gaf me veel vrijheid in balbezit en ik was ook kapitein. Voor mij was dat nieuw. Het heeft me als voetballer veel geholpen. Coaching en mondiger worden waren een belangrijk werkpunt voor me. Het feit dat Dimitri me de kapiteinsband gaf had daar een goede invloed op. Ik kreeg meer verantwoordelijkheid en dat heeft toch wel een positieve impact gehad op mezelf als voetballer en misschien zelfs ook als mens.’
Vorig seizoen speelde je vooral je wedstrijden bij de U19. Er volgde een vijftal basisplaatsen bij de beloften.
’Ik ben vrij weinig in de basisploeg gestart bij de beloften, hetgeen ook normaal was. Ik speelde vooral op zaterdag bij de U19. Het was een verrassing dat ik de voorbereiding van dit seizoen mocht starten bij de A-kern. In mei 2015 heb ik mijn contract verlengd tot de zomer van 2018 met een jaar optie. Tijdens dat gesprek werd mij wel al gemeld dat het de bedoeling zou zijn dat ik de voorbereiding mocht starten bij de A-kern. Ik was sowieso al blij dat ik mijn contract had kunnen verlengen, maar het gedacht dat ik misschien wel bij de A-kern mocht starten gaf me een speciaal gevoel. Langs de ene kant was ik heel blij, langs de andere kant zat ik toch wel met de vraag: kan ik dit nu wel al aan?’
De aanpassing tijdens de voorbereiding verliep heel goed. Supporters en technische staf zagen je groeien in de beginweken. Hoe ervaarde je dat zelf?
‘De eerste weken van de voorbereiding waren vrij zwaar, vooral fysiek. Mentaal viel het wel goed mee. Het was even wennen aan de snelheid van uitvoering. In de eerste twee wedstrijden heb ik in totaal 75 minuten gespeeld. Die wedstrijden verliepen goed. Jongens zoals Siebe Schrijvers, Dries Wouters, Pieter Gerkens en co hebben me dan ook goed opgevangen in de groep. Maar op zich hangt de spelersgroep sowieso wel goed aan elkaar dus op dat vlak kende ik totaal geen aanpassingsproblemen.’
Met welke speler ga je het meeste om?
‘Tijdens mijn jeugdperiode was vooral Dries Wouters mijn beste kameraad. We zijn allebei vrij rustige jongens en kunnen het goed met mekaar vinden. Voor mij is het wel een zege dat Dries en ik nu samen bij de A-kern zitten. Dries en ik zitten samen bij elkaar in de klas, en het is wel leuk dat je dan samen ook bij de beloften en nu dus de A-kern kan spelen.’
Ook in het verdere verloop van de voorbereiding bleef je speelkansen krijgen. Eerst tegen Charlton, enkele dagen later ook op de fandag tegen Nantes.
‘Die wedstrijd tegen Nantes op de fandag was best speciaal. Het is geen geheim dat ik al heel mijn leven lang supporter ben van KRC Genk. Niet dat ik een supporter was die stond te zingen en te springen, maar ik kon er echt van balen als Genk een wedstrijd verloor. De bekeroverwinningen en kampioenenviering heb ik als supporter mogen beleven. Als ik er goed over nadenk is het wel speciaal dat mensen nu aan mij komen vragen om een foto en een handtekening. Vroeger stond ik zelf in de rij … ‘
Na de vlotte voorbereiding werd je opgenomen in de selectie voor de eerste wedstrijd in de competitie tegen OHL. Wat dacht je toen je dit hoorde?
‘Het gaf veel vertrouwen toen ik de selectie zag voor de partij tegen OHL. Het waren toch ook andere omstandigheden dan in de voorbereiding. Meer veel volk in het stadion, veel pers aanwezig. De 1e wedstrijd in de competitie is altijd wel special.
In de tweede helft werd je van de bank geroepen.
‘Het was wel even een stressmomentje toen de trainer mij richting de opwarming stuurde, en zeker toen ik naar de bank werd geroepen om in te vallen. Het was echt een droom die in vervulling ging. Maar eens je op het veld staat vallen de zenuwen weg en leg je de focus op de wedstrijd zelf. Na de wedstrijd was ik trots dat ik was mogen invallen maar ik probeer altijd mezelf te verbeteren en na te denken over wat er beter kan.’
Een jonge debutant die uit het niets zijn debuut maakt bij de A-kern. De pers wou je graag ook wel eens even spreken?
‘Na de wedstrijd moest ik inderdaad mijn eerste interviews gaan afleggen, wat op zich ook wel speciaal is. Eerlijk gezegd ben ik niet iemand die erg graag voor de camera staat. Geef mij maar een rustige babbel zoals deze. Uiteraard ben ik me er wel van bewust dat het erbij hoort, maar mijn focus ligt toch vooral op het voetbal.’
Hoe zie jij de komende weken en maanden tegemoet?
‘Momenteel heb ik last van een kleine blessure aan mijn schouder die ik heb opgelopen tijdens de wedstrijd van zaterdag tegen OHL. Voor mij is het dit jaar belangrijk dat ik veel progressie maak bij de A-kern. Als dit enkel tijdens de trainingen is dan is dat geen probleem. Eerlijk gezegd had ik meer gedacht dat ik tegen het einde van het seizoen mijn kans zou krijgen. Het is mooi dat ik dit nu al heb mogen ervaren maar daarom is het voor mij geen verwachting dat ik nu elke week in de selectie zal zitten. Mij amuseren en vooral veel progressie boeken is de boodschap.
Hoe zie je je carrière – evolutie?
‘Ik hoop vooral op korte termijn een goede ontwikkeling te kunnen boeken bij Genk. Het zou voor mij geen probleem zijn om mijn hele carrière bij Genk te spelen. Als de kans zich zou voordoen om ooit een stapje hoger te zetten zullen we dat op dat moment wel bekijken. Nu wil ik echt vooral de focus leggen om bij Genk progressie te boeken en mooie momenten te beleven.’
Zou je later je carrière willen afsluiten bij Genk?
‘Ja zeker en vast. Als ik hier ooit een goede indruk nalaat als voetballer, zie ik het zeker zitten om hier mijn carrière af te sluiten. Genk is een club die mij heeft gevormd als voetballer en daar ben ik hen wel dankbaar voor.’
Wie is je voorbeeld als voetballer?
‘Ik heb altijd heel erg opgekeken naar Andres Iniesta van FC Barcelona. Hij kan een ploeg laten draaien en beter laten voetballen. Hij is een snelle voetballer, heel creatief en daar kijk ik wel naar op.’
Je broertje Dylan speelt ook bij KRC Genk, bij de U13. Hoe ga je met hem om?
‘Als we samen thuis zijn ben ik wel vaak met hem bezig. Samen voetballen, playstation spelen en gewoon amuseren. Hij is keeper, maar soms speel ik thuis ook wel eens mee als keeper. ‘
FC Barcelona of Real Madrid
Barcelona
Messi of Ronaldo
Messi
Courtois of Neuer
Courtois
Positie 6,8 of 10
6
Spaghetti of frit-stoofvlees
Spaghetti
Techniektraining of afwerkingsvorm
Combinatie van de 2 zoals trainer Michel Ribeiro ze geeft
Wie speelt kampioen?
Ik hoop Genk
Wie wint de Champions League?
FC Barcelona
Door Dominique Vaes